Rafa Castillo.    rafacastillo2@hotmail.com http://rafacastillo2.blogspot.com.es/ Fecha  11/11/2012 10:46 
Host: No mostrado/ Not shown    IP: No mostrado/ Not shown    Sistema: Windows XP


Volver al foro Responder Alza os ollos, Hanna!   Admin: Borrar 	mensaje
 
Mensaje
“Síntoo, pero non quero ser emperador. Iso non me vai. Non quero gobernar ou conquistar a ninguén. Gustaríame axudar a todo o mundo, si fose posible: a xudeus e xentiles; a negros e brancos. Todos queremos axudarnos mutuamente. Os seres humanos son así. Queremos vivir para a felicidade e non para a miseria allea. Non queremos odiarnos e desprezarnos mutuamente. Neste mundo hai sitio para todos. E a boa terra é rica e pode prover a todos.
O camiño da vida pode ser libre e belo; pero perdemos ese camiño. A avaricia envelenou as almas dos homes, levantou no mundo barricadas de odio, levounos ao “paso da oca” á miseria e á matanza. Aumentamos a velocidade. Pero encerrámonos nós mesmos dentro dela. A maquinaria, que proporciona abundancia, deixounos na indixencia. A nosa ciencia fíxonos cínicos; a nosa intelixencia, duros e sen sentimentos. Pensamos demasiado e sentimos demasiado pouco. Máis que maquinaria, necesitamos humanidade. Máis que intelixencia, necesitamos amabilidade e cortesía. Sen estas calidades, a vida será violenta e todo se perderá.
O avión e a radio aproximáronnos máis. A verdadeira natureza destes adiantos clama pola bondade no home, clama pola fraternidade universal, pola unidade de todos nós. Mesmo agora, a miña voz está chegando a millóns de seres de todo o mundo, a millóns de homes, mulleres e nenos desesperados, vítimas dun sistema que tortura aos homes e encadea a persoas inocentes. A aqueles que poidan oírme, dígolles: “Non desesperedes”.
A desgraza que nos caeu encima non é máis que o paso da avaricia, a amargura dos homes, que temen o camiño do progreso humano. O odio dos homes pasará, e os ditadores morrerán, e o poder que arrebataron ao pobo volverá ao pobo. E mentres os homes morren, a liberdade non perecerá xamais.
Soldados! Non vos entreguedes a eses bestas, que vos desprezan, que vos escravizan, que gobernan as vosas vidas; dicíndovos que facer, que pensar ou que sentir! Que vos obrigan a facer a instrución, que vos mal alimentan, que vos tratan como a gando e utilízanvos como carne de canón. Non vos entreguedes a eses homes desnaturizados, a eses homes-máquina con intelixencia e corazóns de máquina! Vós non sodes máquinas! Sodes homes! Co amor da humanidade nos vosos corazóns! Non odiedes! Só aqueles que non son amados odian, os que non son amados e os desnaturizados!
Soldados! Non loitedes pola escravitude! Loitade pola liberdade!
No capítulo dezasete de san Lucas está escrito que o reino de Deus áchase dentro do home, non dun home ou dun grupo de homes, senón de todos os homes! En vós! Vós, o pobo, tedes o poder, o poder de crear máquinas. O poder de crear felicidade! Vós, o pobo, tedes o poder de facer que esta vida sexa libre e bela, de facer desta vida unha marabillosa aventura. Xa que logo, en nome da democracia, empreguemos ese poder, xutémonos todos. Loitaremos por un mundo novo, por un mundo digno, que dará aos homes a posibilidade de traballar, que dará á mocidade un futuro e aos anciáns seguridade.
Prometéndovos todo isto, as bestas subiron ao poder. Pero minten. Non cumpriron esa promesa. Nin a cumprirán! Os ditadores danse liberdade a si mesmos, pero escravizan ao pobo. Agora, xuntémonos para liberar o mundo, para terminar coas barreiras nacionais, para terminar coa cobiza, co odio e coa intolerancia. Loitemos por un mundo da razón, un mundo no que a ciencia e o progreso leven a felicidade a todos nós. Soldados, en nome da democracia, xutémonos!
Hannah, podes oírme? Onde quera que esteas, alza os ollos. Mira, Hannah! As nubes están desaparecendo! O sol estase abrindo paso a través delas. Estamos saíndo da escuridade e penetrando na luz.Estamos entrando nun mundo novo, un mundo máis amable, onde os homes elevaranse sobre o seu avaricia, o seu odio e a súa brutalidade! Mira, Hannah! deron ás ao alma do home e, por fin, empeza a voar! Voa cara ao arco iris, cara á luz da esperanza! Alza os ollos, Hannah! Alza os ollos!”
Discurso final de la película El gran dictador de Charles Chaplin.
Rafa Castillo.
http://rafacastillo2.blogspot.com.es/                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                

Imagen:

http://www.google.es/imgres?hl=es&safe=off&sa=X&biw=1280&bih=514&tbm=isch&prmd=imvns&tbnid=hteCHJpF5yV4qM:&imgrefurl=http://cuentosdelavacaazul.blogspot.com/2009/12/el-gran-dictador-discurso-final.html&docid=LB9kT8M7CEmCIM&imgurl=http://2.bp.blogspot.com/_G6pmkIAcSQ8/Syz0AjkBsoI/AAAAAAAAAWY/GLbPLDiJgEk/s320/11037_1293897743306_1106187089_30937309_1011378_n.jpg&w=320&h=258&ei=yHKfUO3ZFIeThgfr-YDwCA&zoom=1&iact=rc&dur=453&sig=117912186468109136240&page=1&tbnh=144&tbnw=183&start=0&ndsp=10&ved=1t:429,r:6,s:0,i:90&tx=93&ty=93
 

Respuestas (0)
 
  • » Alza os ollos, Hanna! « - Rafa Castillo. - 11/11/2012 10:46 


Volver Responder
 
Nombre
E-Mail
Asunto
Web
Enlace a una
imagen

Mensaje