Palmira G.Boullosa       9/05/2009 15:07

Host: No mostrado/ Not shown    IP: No mostrado/ Not shown    Sistema: Windows XP

Arrolos. 17 de maio dias das Letras Galegas

Publicidad Se este neno me durmira daríalle un real e despois de que durmira volveríallo quitar. Durme, neno, que teño que facer: lavar os cueiros, pasar o ferro e coser. O meu meniño é unha rosa, heille de dar un biquiño porque caladiño dorme porque dorme caladiño. Durme ti ben, meu meniño, que o teu pai vai no mercado, hache de trar as roscas e un tiroliro furado. Pedro Chosco é o meu amigo, que me vén a visitar: cando Pedro Chosco vén son horas de me deitar. Arrurrú, meu meniño, durme logo e non chores que a túa nai folgar non pode, pois, neno, somos moi pobres. O meu meniño é pqueniño, heino de aprender a todo: a amasar e a peneirar e a meter o pan no forno. Durme, meu neno, que te vou ditar, que a túa naiciña ten que traballar. Xan, Xaranxá, dacabalo nun can; o can era coxo e tirouno nun toxo; o toxo era bravo e tirouno no prado; o prado era frío e tirouno no río; o río era doente e levoullo a xente; a xente era quente e levoullo o cura. O cura, coa risa, mexou na camisa. O meu neno está no berce, os olliños vai pechar, canta o moucho, cae a noite, o meu neno dorme xa. Aló enriba, no alto da serra, hai un galo e unha pita choca; o galo canta e a pita chora porque lle dormen os polos fóra. O boi brúa. a vaca lle axuda, e o carneiro tamborileiro: alá vou eu que hei ser o gaiteiro. Cando o rei por aquí pasou. Palmira G.Boullosa.

Respuestas (0)

» Arrolos. 17 de maio dias das Letras Galegas « - Palmira G.Boullosa - 9/05/2009 15:07

Responder

Nombre E-Mail Asunto Web Enlace a una imagen Notificar por e-mail respuestas. Mensaje >Se este neno me durmira >daríalle un real >e despois de que durmira >volveríallo quitar. > >Durme, neno, >que teño que facer: >lavar os cueiros, >pasar o ferro e coser. > >O meu meniño é unha rosa, >heille de dar un biquiño >porque caladiño dorme >porque dorme caladiño. > >Durme ti ben, meu meniño, >que o teu pai vai no mercado, >hache de trar as roscas >e un tiroliro furado. > >Pedro Chosco é o meu amigo, >que me vén a visitar: >cando Pedro Chosco vén >son horas de me deitar. > >Arrurrú, meu meniño, >durme logo e non chores >que a túa nai folgar non pode, >pois, neno, somos moi pobres. > >O meu meniño é pqueniño, >heino de aprender a todo: >a amasar e a peneirar >e a meter o pan no forno. > >Durme, meu neno, >que te vou ditar, >que a túa naiciña >ten que traballar. > >Xan, Xaranxá, >dacabalo nun can; >o can era coxo >e tirouno nun toxo; >o toxo era bravo >e tirouno no prado; >o prado era frío >e tirouno no río; >o río era doente >e levoullo a xente; >a xente era quente >e levoullo o cura. >O cura, coa risa, >mexou na camisa. > >O meu neno está no berce, >os olliños vai pechar, >canta o moucho, cae a noite, >o meu neno dorme xa. > >Aló enriba, no alto da serra, >hai un galo e unha pita choca; >o galo canta e a pita chora >porque lle dormen os polos fóra. >O boi brúa. >a vaca lle axuda, >e o carneiro tamborileiro: >alá vou eu que hei ser o gaiteiro. > >Cando o rei por aquí pasou. Palmira G.Boullosa.      Ver mi mensaje despues de insertarlo.